Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Μαθήματα ψυχής!

Συγκλονιστική! Αυτό είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε για αυτή την Εθνική ομάδα. Μια ομάδα που άκουσε πολλά κατά την παραμονή της στη Νότια Αφρική, αλλά ωστόσο χάρη στις συγκλονιστικές της εμφανίσεις κόντρα σε Νιγηρία και Αργεντινή αποζημίωσε ακόμα και τους πιο απαιτητικούς φιλάθλους.

Για άλλη μια φορά αυτή η ομάδα κατάφερε με την υπερπροσπάθεια που κατέβαλε απέναντι στον Μέσι και την παρέα του, να συγκινήσει όλους τους Έλληνες. Μπορεί να μην καταφέραμε να νικήσουμε το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του Μουντιάλ, μπορεί να μην ξέρουμε τα καντάρια μπάλας που ξέρουν οι Αργεντινοί, όμως τέτοιες ψυχάρες δεν έχει καμία άλλη ομάδα στον κόσμο.

Το σημερινό παιχνίδι έτσι και αλλιώς δεν ήταν ποτέ μέσα στο πρόγραμμα της Εθνικής. Το ξέραμε ότι ήταν σχεδόν απίθανο να ζητήσουμε κάτι παραπάνω από μια αξιοπρεπή εμφάνιση. Η πρόκριση χάθηκε άλλωστε στο ματς με την Νότια Κορέα. Μια Νότια Κορέα, η οποία έδειξε και σήμερα ότι δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Όπως και να έχει εκείνο το παιχνίδι δεν πήγε όπως θα θέλαμε, όμως όπως ήρθαν τα πράγματα αποδεικνύεται πόσο λάθος έκαναν όλοι που μίλησαν με τόσο σκληρά λόγια για αυτή την ομάδα.

Έτσι κι αλλιώς, η Εθνική ήρθε σε αυτό το Μουντιάλ για να κάνει την υπέρβαση, διώχνοντας από πάνω της τα φαντάσματα του παρελθόντος. Και το έκανε με τον πλέον εμφατικό τρόπο. Παίζοντας έτσι όπως μόνο αυτή η ομάδα ξέρει στον κόσμο, πέρα από συστήματα και τακτικές, με ελληνική ψυχή. Μια ελληνική ψυχή που ποδοσφαιρικά κατάφερε να αναδείξει ένας Γερμανός, ο μέγιστος Ότο Ρεχάγκελ. Αυτή η «γριά αλεπού» των γηπέδων που εμφάνισε μια ομάδα σήμερα, η οποία έκανε πολλές φορές τον Μαραντόνα και την ομάδα του να βγουν από τα ρούχα τους.

Σήμερα, η Εθνική είχε ένα απίστευτο θράσος μέσα στο γήπεδο, το οποίο πραγματικά με χαροποίησε αφάνταστα. Δεν έδειξε κανέναν σεβασμό στην σπουδαία αυτή Αργεντινή και πολύ καλά έκανε, αφού όπως πολλές φορές έχει δείξει και στο παρελθόν δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο. Η Εθνική έχει γίνει πλέον μια ομάδα που άσχετα με το ποιον παίζει σε γεμίζει με προσδοκίες. Σου δίνει την εντύπωση πως μπορεί να κάνει την υπέρβαση ακόμα και απέναντι στους καλύτερους. Αυτό είναι και το πιο σπουδαίο που έχει καταφέρει τόσα χρόνια αυτή η οικογένεια, η οποία οφείλω να ξανατονίσω ότι είναι δημιούργημα του Ότο Ρεχάγκελ. Ενός ανθρώπου που έκανε πολλά λάθη και ακόμα περισσότερα καλά.


Ίσως το σημερινό ματς να ήταν και ένα τέλος εποχής για αυτή την ομάδα. Τόσο για αρκετούς από τους παίκτες που αγωνίστηκαν, όσο και για τον Όθωνα των Ελλήνων. Ωστόσο η καλή δουλεία που έχει γίνει τόσα χρόνια μας γεμίζει όλους με αισιοδοξία για ένα ακόμα πιο λαμπρό μέλλον. Ούτως ή άλλως πίσω από αυτούς τους παίκτες ακολουθεί μια φουρνιά παικτών με αστείρευτο ταλέντο που μας έχουν κάνει περήφανους πολλές φορές με τις μικρές Εθνικές. Για εμάς εδώ το Μουντιάλ τελειώνει. Θεωρώ όμως ότι αν και μέσα μας υπάρχει πικρία από τον αποκλεισμό μας, όλοι νιώθουμε γεμάτοι και ικανοποιημένοι από αυτό που μας έδειξε η Εθνική μας στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής. Και όλοι θα πρέπει να νιώθουμε υπερήφανοι. Πολύ περισσότερο από τους φιναλίστ της προηγούμενης διοργάνωσης, Γάλλους, οι οποίοι δεν πέτυχαν ούτε νίκη και αποκλείστηκαν, αλλά και από πολλές άλλες χώρες, οι οποίες διαθέτουν πολύ πιο «διαφημισμένες» ομάδες από τη δική μας και μόνο μπάλα δεν έχουν παίξει ως τώρα. Αποστολή εξετελέσθη για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα και πραγματικά αξίζει σε όλους όσοι το απαρτίζουν ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλες αυτές τις συγκινήσεις που μας προσέφεραν. Άξιοι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου